popędzać

popędzać
{{stl_3}}popędzać {{/stl_3}}{{stl_4}}[{{/stl_4}}{{stl_7}}pɔpɛnʣ̑aʨ̑{{/stl_7}}{{stl_4}}]{{/stl_4}}{{stl_4}}, {{/stl_4}}{{stl_6}}popędzić {{/stl_6}}{{stl_4}}[{{/stl_4}}{{stl_7}}pɔpɛɲʥ̑iʨ̑{{/stl_7}}{{stl_4}}] {{/stl_4}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_37}}perf {{/stl_37}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_31}}I. {{/stl_31}}{{stl_26}}vt {{/stl_26}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_11}}1) {{/stl_11}}{{stl_4}}({{/stl_4}}{{stl_13}}w jakimś kierunku{{/stl_13}}{{stl_4}}) {{/stl_4}}{{stl_33}}zwierzęta {{/stl_33}}{{stl_14}}jagen{{/stl_14}}{{stl_4}}, {{/stl_4}}{{stl_14}}treiben {{/stl_14}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_11}}2) {{/stl_11}}{{stl_4}}({{/stl_4}}{{stl_13}}przynaglać{{/stl_13}}{{stl_4}}) {{/stl_4}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_22}}\popędzać kogoś do czegoś {{/stl_22}}{{stl_14}}jdn zu etw drängen {{/stl_14}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_22}}\popędzać kogoś{{/stl_22}}{{stl_4}}, {{/stl_4}}{{stl_22}}żeby coś zrobił {{/stl_22}}{{stl_14}}jdn drängen{{/stl_14}}{{stl_4}}, {{/stl_4}}{{stl_14}}dass er etw tut {{/stl_14}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_31}}II. {{/stl_31}}{{stl_26}}vi {{/stl_26}}{{stl_37}}nur perf {{/stl_37}}{{stl_4}}({{/stl_4}}{{stl_13}}pognać{{/stl_13}}{{stl_4}}) {{/stl_4}}{{stl_14}}eilen{{/stl_14}}{{stl_4}}, {{/stl_4}}{{stl_14}}sausen {{/stl_14}}

Nowy słownik polsko-niemiecki. 2014.

Нужно написать реферат?

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • popędzać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, popędzaćam, popędzaća, popędzaćają, popędzaćany {{/stl 8}}– popędzić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, popędzaćdzę, popędzaćdzi, popędzaćpędź, popędzaćdzony {{/stl 8}}{{stl 7}} skłaniać kogoś do pośpiesznego… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • popędzić — dk VIa, popędzićdzę, popędzićdzisz, popędzićpędź, popędzićdził, popędzićdzony popędzać ndk I, popędzićam, popędzićasz, popędzićają, popędzićaj, popędzićał, popędzićany 1. «zmusić kogoś lub coś do pójścia, posuwania się w określonym kierunku»… …   Słownik języka polskiego

  • ganiać — ndk I, ganiaćam, ganiaćasz, ganiaćają, ganiaćaj, ganiaćał, ganiaćany 1. «biegać, pędzić, uganiać się» Ganiać po lesie, po polu. przen. pot. «ubiegać się o coś» Ganiać za korepetycjami, za pracą. 2. «ścigać kogoś (lub coś), pędzić za kimś, starać… …   Słownik języka polskiego

  • batog — m III, D. a, N. batoggiem; lm M. i książk. «mocny bat» Ekonomski batog. Popędzać bydło batogiem …   Słownik języka polskiego

  • gnać — ndk I, gnam, gnasz, gnają, gnaj, gnał, gnany 1. «pędzić, biec, lecieć, mknąć» Gnać co sił, bez wytchnienia. ◊ Gnać na oślep «pędzić, uciekać nie patrząc dokąd» ◊ Gnać na złamanie karku, na łeb na szyję «pędzić, uciekać nie zważając na… …   Słownik języka polskiego

  • gonić — ndk VIa, gonićnię, gonićnisz, goń, gonićnił, gonićniony 1. «biec, podążać za kimś, usiłując go dopędzić, złapać; ścigać» Gonić złodzieja. Gonić najeźdźcę, wroga do granicy. Psy gonią zwierzynę. ∆ Gonić w piętkę łow. «o psie: iść, gonić wstecz po… …   Słownik języka polskiego

  • naglić — ndk VIa, naglićlę, naglićlisz, naglićlij, naglićlony «pobudzać do pośpiechu, popędzać, przyspieszać; usilnie nalegać» Okoliczności nagliły nas do powrotu. Czas, potrzeba nagli. Nagliła, żeby już wychodzić. Naglić o wyjazd, o odpowiedź …   Słownik języka polskiego

  • pędzić — ndk VIa, pędzićdzę, pędzićdzisz, pędź, pędzićdził, pędzićdzony 1. «bardzo szybko przenosić się z miejsca na miejsce, bardzo szybko posuwać się naprzód, biec, jechać» Pędzić co sił, co tchu, ile sił w nogach, co koń wyskoczy. Pędzić cwałem,… …   Słownik języka polskiego

  • pilić — ndk VIa, pilićlę, pilićlisz, pil, pilićlił, pilićlony pot. «naglić, przynaglać; napędzać, popędzać kogoś do czegoś» Pilić kogoś do drogi. Robota pili. Terminy pilą …   Słownik języka polskiego

  • naglić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, naglićlę, naglićli, naglićlij, naglićlony {{/stl 8}}{{stl 7}} zmuszać, skłaniać do pośpiechu, ponaglać, popędzać, poganiać kogoś lub coś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Musieli już wyjść – czas naglił. Nagliła go do… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • poganiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, poganiaćam, poganiaća, poganiaćają, poganiaćany {{/stl 8}}– pognać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa{{/stl 8}}, pogonić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, poganiaćnię, poganiaćni, poganiaćgoń, poganiaćniony {{/stl 8}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”